Lost in an artificial lake



zhurma

zogj të vrar‘ trishton një pemë e thatë
qyteti

gjethe e tharë nat’ përpara

qyteti
kohë
nuk di mbi shpirtin


pylli
thërret
gjelbër
gjelbër plot me jetë

si një zog

Previous
Previous

Waiting for a train

Next
Next

Friends, Family and Strangers